60«بيتى». اين فرموده‌ها بيانگر اين است كه خانه خدا همان خانه مردم است، و خانه مردم همان خانه خداست. و در حقيقت يك انتساب شرافتى، و بيانگر عظمت و مزيّت اين خانه بر مكانهاى ديگر است.

مطلب دوم: عبادت‌ها

اين آيه شريفه بيان مى‌دارد كه: «طَهِّرٰا بَيْتِيَ لِلطّٰائِفِينَ وَ الْعٰاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ» ، يعنى خانه خدا براى اين چند صنف از عبادت كنندگان بايد مطهّر شود. طائف به معناى كسى است كه بر گرد چيزى مى‌چرخد. ¹ چنانكه قرآن نيز مى‌فرمايد: «يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدٰانٌ مُخَلَّدُونَ (واقعه: 17)». و عكوف به معناى ملازمت با چيزى و مواظبت از آن است. ² قرآن نيز به اين معنا اشارت كرده و فرموده است: «مٰا هٰذِهِ التَّمٰاثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَهٰا عٰاكِفُونَ (انبياء: 52)». اما از نظر تفسيرى، منظور از طائف كسى است كه به دور خانه خدا مى‌گردد، و منظور از عاكف كسى است كه مجاور بيت باشد. و يا اين كه طائف كسى است كه از راه دور براى حج يا عمره به سوى خانه خدا مى‌آيد و مقصود از عاكف، ساكن و مجاور خانه خدا بودن است. و مراد از راكع و ساجد، نماز گزار است. ³ البته ممكن است منظور از طائف طواف كننده باشد و مقصود از عاكف كسى باشد كه در آنجا مى‌نشيند. ⁴اين احتمال نيز وجود دارد كه مراد از عاكف، قائم يعنى نمازگزار باشد، چرا كه در جاى ديگر فرمود: «لِلطّٰائِفِينَ وَ الْقٰائِمِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ (حج: 26)»، كه