297بسا بتوان گفت به دليل اهميت، منزلت، شرافت و جايگاه اين خانه است كه خداى سبحان حتى در دوران جاهلى به دفاع از آن پرداخت، چنانكه سوره فيل بيانگر اين حقيقت است، كه فرمود: « أَ لَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِأَصْحٰابِ الْفِيلِ أَ لَمْ يَجْعَلْ كَيْدَهُمْ فِي تَضْلِيلٍ وَ أَرْسَلَ عَلَيْهِمْ طَيْراً أَبٰابِيلَ تَرْمِيهِمْ بِحِجٰارَةٍ مِنْ سِجِّيلٍ فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ ».
2. قوام بودن ماه، هدى و قلائد
افزون بر قوام بودن كعبه، سه امر ديگر مربوط به حج نيز به عنوان قوام تلقى شده است، چنانكه در ادامه آيه مى‌فرمايد: « وَ الشَّهْرَ الْحَرٰامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلاٰئِدَ ». يعنى؛ ماه حرام، قربانى‌هاى بى نشان و قربانى‌هاى با نشان.
مراد از ماه حرام همان ماه ذوالحجه است كه ظرف زمانى انجام مناسك حج مى‌باشد. و اگر چه در اينجا به صورت مفرد آمده و به يك ماه خاص و يا جنس ماه‌هاى حرام اشارت نموده است، اما در جاى ديگر به تعداد آن نيز اشارت كرده و فرموده است: « إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللّٰهِ اثْنٰا عَشَرَ شَهْراً... مِنْهٰا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ (توبه: 35)». كه منظور از آن ماه‌هاى رجب، ذيقعده، ذيحجه و محرم است. 1قوام بودن ماه حرام به اين است كه جلوى خونريزى و كشتار انسانها را مى‌گيرد و محيط امنى را به وجود مى‌آورد. و در حقيقت همان‌گونه كه حرم مكان امن الهى است، ماه حرام نيز زمان خداست.
قربانى حجّ نيز اعم از با نشان و بى‌نشان آن، از آن جهت كه تأمين كننده مواد غذايى گرسنگان است، قوام مردم مى‌باشد؛ چنانكه در فلسفه قربانى مى‌فرمايد: « وَ الْبُدْنَ جَعَلْنٰاهٰا لَكُمْ... فَكُلُوا مِنْهٰا وَ أَطْعِمُوا الْقٰانِعَ وَ الْمُعْتَرَّ (حجّ: 36)».