208دوازدهم در منى بيتوته نمود، مى‌تواند روز دوازدهم از منى كوچ كرده و به مكه برود، و مى‌تواند شب سيزدهم نيز بيتوته كند و روز سيزدهم به مكه برود.

نكته مهمى كه در اينجا وجود دارد متعلق «لِمَنِ اتَّقىٰ»* است، كه دو ديدگاه وجود دارد: يكى وجه اين‌كه متعلق به تعجيل «فى يومين» است، يعنى اگر كسى در حجّ رعايت صيد نموده باشد، مى‌تواند روز دوازدهم كوچ كند و گرنه بايد تا روز سيزدهم باقى بماند. ¹ديگر اين‌كه منظور كسى است كه در حج رعايت تقوا كرده، و حجّى مبرور و مكفّر سيئات به جاى آورده است، تفاوتى نمى‌كند كه در روز دوازدهم يا سيزدهم كوچ كند. ²ديدگاه نخست با سياق آيات بيشتر سازگارى دارد، زيرا برخى افراد مى‌پنداشتند كه كوچ روز دوازدهم گناه هست، و برخى ديگر بر اين باور بودند كه كوچ روز سيزدهم گناه مى‌باشد، و آنها يكديگر را متهم مى‌نمودند، اين آيه هر دو ديدگاه را ردّ و كوچ در هر دو روز را روا دانسته است.

ديدگاه دوم مطابق روايات است. زيرا روايات «من أتى» بيانگر اين است كه كسى است كه در حال احرامش مرتكب صيد و يا آميزش جنسى با زنان نشده باشد، و گرنه بايد روز سيزدهم نيز بماند. ³ رمى جمرات

قرآن كريم گرچه با اهتمام بسيار به احكام و مناسك حج پرداخته است، اما سخنى از رمى جمرات به ميان نياورده است، يعنى نه پيش از بيان «فَإِذٰا قَضَيْتُمْ