356بقرية من قرى خيبر تسقى نخيلها». 1به هر حال مورّخان آن را نخستين قلعه در خيبر دانسته‌اند كه به دست مسلمانان افتاد و ابن‌اسحاق از آن به‌عنوان سهم زبير بن عوام ياد مى‌كند.
از نوشته‌هاى صاحب «المناسك»، ص541 - 540 چنين بر مى‌آيد كه نطاة نام يكى از وادى‌هاى خيبر است كه در آن حصن مرحب و قصر او قرار داشته است. صاحب «المناسك» همچنين حدّ نخستين اين وادى را معلوم مى‌كند و سپس به چشمۀ مهمّى به نام اللّحيحه در آن وادى تصريح مى‌دارد و بر مبناى كلام او معلوم مى‌شود كه اوّلين منزلگاهى كه در خيبر به دست مسلمانان افتاد، دار بني‌قمه -\منزل ياسر برادر مرحب -\ بوده است. 2اين مضامين با توجّه به اين‌كه واقدى در «مغازى»، حصار صعب بن معاذ را در منطقۀ نطاة دانسته و صريحاً مى‌نويسد:
«يهوديان همگى از تمام حصارهاى منطقۀ ناعم و نطاة كوچيدند» 3 معلوم مى‌شود كه «نطاة»، هم به‌عنوان منطقه و هم نامِ استحكاماتِ منطقۀ مورد نظر بوده است.
7 / ب: قلعۀ الشِّقُّ
اين واژه به كسر شين ثبت شده است و ياقوت حموى به زمخشرى استناد مى‌كند كه آن را نام يكى از قلعه‌هاى خيبر دانسته است. 4 بعضى ديگر آن را نام يكى از روستاهاى منطقۀ فدك در مجاورت خيبر گفته‌اند.
به هر حال آنچه مسلّم است، شقّ، نام سرزمينى با استحكامات خاصّ بوده است و گواه آن، گفتۀ ابن‌سعد در «الطّبقات الكبرى» است كه:
«الشق، و به حصون فيها حصن أبى و حصن النزار».