132
1 - 1 / ب: مقبرۀ محمّد رسول اللّٰه صلى الله عليه و آله
ابنسعد در «الطبقات الكبرى» اسنادى از هشام بن عروه، از پدرش و عكرمه از ابنعبّاس و مالك بن انس... نقل مىكند كه همگى آنها حكايت از آن دارند كه صحابۀ پيامبر در بارۀ اين موضوع، كه محمد صلى الله عليه و آله را در كجا دفن كنند، به شور و مذاكره پرداختهاند. عدّهاى كنار منبر و بعضى ديگر قبرستان بقيع را پيشنهاد دادند و گروهى ديگر مصلّى را محلّ مناسب براى اين منظور دانستهاند و...
در نهايت، رأيى مورد توافق قرار گرفت كه بر گفتهاى از پيامبر مستند بود. پيامبر فرموده بود:
«ما مات نبيّ إلاّ دفن حيث يقبض.»
يا به لفظ ديگر:
«إنّما تدفن الأجساد حيث تقبض الأرواح.» 1يا:
«ما توفّي اللّٰه نبياً قط إلاّ دفن حيث تقبض روحه».
و يا:
«ما دفن نبيّ إلاّ في مكان الّذي قبض اللّٰه فيه نفسه». 2اين گفتههاى بازمانده، مُؤيّد روشن و مبيّن آن است كه پيامبر را در جايى مىبايست به خاك سپرد كه در آن مكان رحلت كرده است؛ از اين روى، جسد حضرت را در اتاق خود - يعنى همان جا كه در آن در گذشت - به خاك سپردند.
اين امر با اسنادى كه در صحيح امام بخارى 3 و «سنن» ابنماجه 4 و «موطأ»