178«يا أيها النّاس قولوا لا اله الّا الله تفلحوا و تملكوا بها العرب و تذل لكم العجم و اذا امنتم كنتم ملوكا في الجنة .»
پيامبر - ص - علىرغم شرايط مأيوس كننده، بر اساس اعتقاد به «إِنَّ اللّٰهَ بٰالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللّٰهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً» در طول سيزده سال زندگى در حصار و وضعيت سخت توأم با تلخيها و ناكاميها و مصائب جانكاه، اين نوع دعوت را بىوقفه دنبال نمود و آن را منافى با قداست حج نشمرد و اعتقاد جاهليت را، مبنى بر تحريم جدال در حج كه سابقۀ ريشهدارى در عرب و عادات عرب جاهلى داشت، ناديده گرفت؛ چرا كه آن را روح حج ابراهيمى مىدانست و معتقد بود همين مقدار اندكى كه پيامش را در ايام حج مىشنوند، در بازگشت سفيرانى خواهند بود كه بدليل آمادگى مردم قبائل به شنيدن اخبار جديد ايام حج سخنان وى را به گوش تعداد بيشترى خواهند رسانيد و شعاع دعوت وى تا اعماق قبائل جزيرةالعرب پيش خواهد رفت.
نمونههاى بارز اين شيوۀ سياسى پيامبر - ص - را در مورد جريان ملاقات وى با گروهى از قبيلۀ بنىعامر مىتوان مورد مطالعه قرار داد. ابن هشام مىگويد: ابن فراس از گروه بنىعامر، وقتى سخنان پيامبر را خوب گوش داد، رو به ياران خود كرده، گفت: اگر اين مرد - اشاره به پيامبر - را در كنار خود داشتم، همۀ عرب را يكجا مىبلعيدم. سپس رو به پيامبر - ص - كرد و گفت: اگر ما دعوت تو را بپذيريم، هنگامى كه پيروز شدى، آيا در حكومت تو سهمى خواهيم داشت؟
پيامبر - ص - در پاسخ فرمود: اين امر اختيارش با خداست! ابن فراس پاسخ داد: تو مىخواهى ما گردنهاى خود را در برابر شمشيرهاى