56محسنات زبان و از آثار اين نعمت بزرگ الهى است.

شكر قولى و حمد زبانى در كنار هر نعمت كار زبان، و عمل اين عضو عرصه‌گاه حيات فوق‌العاده مهم است.

نشر علم، بيان حق، ذكر محبوب، اثبات حقيقت، ردّ باطل، انتقاد سازنده، از شؤون زبان است.

غيبت، كه بقول قرآن در سورۀ حجرات بمانند خوردن گوشت ميّت است، آنهم ميّتى كه برادر ايمانى انسان است و بقول حضرت سيد الشهدا - عليه‌السلام - غذاى سگان جهنم است، از زشتى‌ها و اعمال نارواى زبان مى‌باشد.

تهمت، فحش، بدگويى، مسخره‌كردن، شايعه انداختن، تحقير كردن مردم، تكذيب حق، تصديق باطل، بيهوده‌گويى، ياوه‌بافى، گمراه كردن مردم مؤمن، همه و همه كار زبان است.

بحقيقت بايد گفت: زبان درى از درهاى بهشت، يا بابى از ابواب عذاب ابد و جهنم سوزان است.

با زبان مى‌توان خشنودى حضرت حق، يا سخط و غضب آن وجود مقدس را خريد.

زائر بيت اللّٰه از ابتداى سفر، بايد به پرهيز از هر نوع سخن باطل اقدام و خود را به گفتار حق عادت دهد، و در اين مسير الهى آنچنان بكوشد كه چون به وطن برگشت غير حق نگويد، و غير حق نجويد.

در بحارالانوار، ج71، ص296 از رسول اسلام نقل شده: «زبان را جز به سخن خير بكار نگير.»