55
حديث:15
دو عبادت برتر
از نعمتهاى بزرگ حضرت حق به انسان زبان است.
زبان واسطۀ بين باطن و ظاهر آدمى است؛ به اين معنا كه تمام انسانها مكنون ضمير خود را بوسيلۀ زبان اظهار مىكنند و خواستههاى باطن را با زبان بيان مىنمايند. زبان شهادت دهندۀ به توحيد و رسالت و امامت است.
زبان شهادت دهنده در دادگاه عدل به نفع صاحب حق است.
نماز و قرآن و دعا و مناجات و راز و نياز به وقت سحر با زبان انجام مىگيرد.
امر به معروف، نهى از منكر، هدايت گمراه، ارشاد از حق دور شده، اصلاح ذات البين، اعلام محبت و رحمت بديگران، همه و همه كار زبان است.
قول حق، قول صدق، قول عدل، قول حسن، قول بر حسن، قول كريم، قول لين، قول ايمان، قول سديد، قول معروف و قول بليغ، از