333
يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ الْحَمِيمُ 1
«اينان دو گروهند كه در بارۀ پروردگارشان به مخاصمه و جدال پرداختند، كسانى كه كافر شدند، لباسهايى از آتش براى آنها بريده شده و مايع سوزان و جوشان بر سرشان ريخته مىشود.»
در صحيح بخارى 2 و صحيح مسلم 3 و سنن ترمذى 4 و ابن ماجه 5 و منابع ديگر از اهل سنت و شيعه 6 آمده كه حضرت ابوذر رحمه الله فرموده است: اين آيه در بارۀ دو گروه؛ گروهى حامى و مدافع سرسخت اسلام و گروه ديگر دشمن كينهتوز و سرسخت اسلام نازل گرديده است. گروه اوّل اميرمؤمنان و حمزه و عبيده 7 و گروه دوم وليد، عتبه و شيبه از سران قريش مىباشند كه در جنگ بدر مقابل هم قرار گرفتند.
در تفسير فرات كوفى نزول آيۀ شريفه را از طريق سُدىّ از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل و اضافه مىكند كه رسول خدا پس از نزول اين آيه فرموده است:
«هؤلاءِ الثلاثة يَوم الٰقيامة كواسطة القلادة فِي الْمُؤمنين و هؤلاءِ الثلاثة كَواسطة القلادة في الكفّار». 8
«در روز قيامت اين سه تن در ميان مؤمنان همانند مهرۀ درشت گردنبند خواهند درخشيد، همانگونه كه اين سه تن ديگر در ميان كفّار و مشركين مانند مهره درشت گردنبند خواهند بود.»
2-
مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجٰالٌ صَدَقُوا مٰا عٰاهَدُوا اللّٰهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضىٰ نَحْبَهُ