153شعرى از ابن‌زُبعَرى ذكر كرده كه گروهى از قريش را مورد ستايش قرار داده است، سپس مى‌گويد: زبير بن ابوبكر از محمد بن ضحاك از پدرش نقل كرده كه گفت: [ منظور از] «عنابس» ، حرب و پدر حرب و ابوسفيان و بنى‌اميه است و از اين جهت آنان را عنابس ناميده‌اند كه در روز عكاظ آنها مردانه جنگيدند و نبرد شديدى راه انداختند كه به شير تشبيه شدند و به شير «عنبس» مى‌گويند، سپس مى‌گويد: زبير بن ابوبكر از مصعب بن عثمان و محمد بن ضحاك خزامى نقل كرده كه خويلد بن اسد در روز عكاظ بر ابن‌أسد بن عبدالعزّىٰ، چيره گرديد.

نبرد حُرَيره

حسن بن حسين ازدى به نقل از محمد بن حبيب هاشمى، از ابوعبيده آورده است:

[ در اين روز] جنگ به نفع هوازن و عليه كنانه بود و آخرين روز جنگ بود. حُرَيره براى كسى كه به سمت مكه مى‌رود در جنوب عكاظ قرار دارد. در اين روز رؤساى قبايل، جز قيس، همان رؤساى قبلى بودند. پس از قيس، جُثامة بن قيس رئيس آنها گرديد. در آن روز ابوسفيان بن اميه به قتل رسيد. از كنانه نيز سه نفر كشته شدند كه عثمان بن اسيد بن مالك بن ربيعة بن عمرو بن عامر بن ربيعة بن عامر بن صعصعه آنها را كشت و ورقاء بن حارث بن مالك بن ربيعة بن عمرو بن عامر نيز ابومكنف و عمرو ابن ايوب را به قتل رساند كه خِداش بن زهير در اشعار خود از آنان نام برده است. ¹ اين بود روزهاى فجار پنجگانه كه در آن درگيرى‌هاى شديدى روى داد و چهار سال به درازا كشيد. اولين آنها روز نخله بود كه هوازن آنها را تعقيب كردند و هيچ كس در آن پيروز نشد. پس از آن روز شطيمه كه هوازن بر كنانه پيروز شدند و سپس روز عكاظ اول يعنى روز عبلاء كه هوازن بر كنانه پيروز شدند و روز عكاظ دوم، يعنى شَرِب كه كنانه بر هوازن پيروز شدند كه اين روز از همۀ اين ايام مهم‌تر و خطيرتر بود. پس از آن روز حريره بود كه