305ابن‌بشير از دوستان مالكىِ ما، نقل كرده است كه در مذهب مالكى در مورد نماز در پشت بام كعبه، اختلاف وجود دارد؛ آيا به طور مطلق نهى شده است يا در حالتى كه نمازگزار به سمتى مى‌ايستد، چيزى قرار ندهد؟ اوّلى نظر گروهى از اهل مذهب است و دومى تأويل قاضى عبدالوهاب بنا بر مذهب خويش است.
در مذهب شافعى، خواندن نماز واجب و مستحب در پشت بام كعبه صحيح است، مشروط برآن كه پيش روى نمازگزار شاخصى به اندازه دو سوم ذرع از خود كعبه، وجود داشته باشد. نظر صحيح در مذهب شافعى همين است. در اين مذهب، وجه ديگرى نيز وجود دارد: نماز در پشت بام كعبه حتى اگر هم شاخص به اندازه دو سوم ذرع نباشد، صحيح است. برخى نيز گفته‌اند: نماز (بر پشت بام كعبه) به شرطى صحيح است كه طول و عرض شاخص به اندازۀ قامت نمازگزار باشد.
طبق مذهب حنفى‌ها، نماز در پشت بام كعبه جايز است، البته اگر در برابر نمازگزار چيزى گذارده نشده باشد، مكروه است. زيرا به مفهوم بى‌احترامى است. از نظر حنفى‌ها، نماز روبه ديوار كعبه درصورتى درست است كه نمازگزار رو به پشت بام آن كند، ولى اگر پشت به پشت بام كند، صحيح نيست. حنبلى‌ها برآنند كه نماز واجب را نمى‌توان در پشت بام كعبه خواند، ولى نماز مستحبى در آنجا صحيح است و حكم نماز مستحبى در پشت بام كعبه - به شرط باز بودن درِ آن - همان حكم نماز واجب در داخل كعبه را دارد و اين بدان مفهوم است كه نماز در پشت بام، در صورتى صحيح است كه شاخصى وجود داشته باشد.
ما ارتفاع شاخص در پشت بام كعبه را اندازه گرفتيم كه يك هشتم كمتر از يك ذرع (يعنى هفت هشتم ذرع) در جهت شرق و يك ذرع و يك هشتم ذرع (يعنى نه هشتم ذرع) در جهت حِجْر و يك ذرع در جهت مغرب و دوسوم ذرع در جهت يمن است؛ طول و عرض اين شاخص‌ها را نيز در باب هشتم آورده‌ايم و به اندازۀ كافى به مسائل مربوط به نماز در روبه‌روى كعبه و بر پشت بام آن پرداختيم و نكاتى را گفتيم كه هرگز در كتاب ديگرى، يكجا گرد نيامده است.