240است كه بردۀ بنى‌جُمَح (يعنى بلال) در كنار بنيّۀ ابى‌طلحه به عرعر كردن بپردازد! 1 اين ابوطلحه همان عبداللّٰه بن عبدالعزّى بن عثمان‌بن عبدالداربن نصربن كلاب، حاجب كعبه است كه ابن ابى‌العاص، كعبه را به نام وى اضافه كرده است.
از ديگر نام‌هاى كعبه «الدُوّار» است كه ياقوت در مختصر معجم‌البلدان خود 2آورده و يادآور شده است: ابن‌قطّان هر دو شكل كلمه را كه خود ضبط كرده است به ضمّ دال و به فتح دال نقل نموده و گفته است: دُوّار درختى در يمامه است كه آن را به هر دو شكل ضبط كرده‌اند. اين نام را استاد ما قاضى مجدالدين شيرازى در كتاب خود «الوصل و المُنى في فضل مِنىٰ» ذكر كرده است.
از ديگر نام‌هاى خانۀ خدا «مسجدالحرام» است؛ زيرا خداوند متعال مى‌فرمايد:
فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ كه مراد از آن به اتفاق، كعبه است و نام مسجدالحرام بر غير از كعبه نيز وارد شده كه در باب پنجم توضيح داديم.
ويرانى كعبه به دست حبشيان در آخرالزمان
در مسند احمدبن حنبل 3 ونيز در «معجم‌الكبير» طبرانى، به نقل ازعبداللّٰه‌بن عمروبن عاص از پيامبر صلى الله عليه و آله روايتى نقل شده كه فرمود: كعبه را «ذوالسويقتين»؛ از حبشيان، ويران مى‌كند و زيور آن را به يغما مى‌برد و پوشش آن را برمى‌دارد و توگويى كه مى‌بينم آن بى‌موى طاس، با بيل و كلنگ مشغول خراب كردن آن است.
در تاريخ ازرقى نيز به نقل از عبداللّٰه بن عمرو روايت شده است كه مى‌گفت: مانند اين است كه مى‌بينم مردك كچل و بى‌مويى به جان كعبه افتاده، آن را با بيل خود ويران مى‌كند. نيز در تاريخ ازرقى روايت شده كه آن حضرت در ادامه فرمود: به خدايى كه جانم در اختيار اوست، مشخصات كسى را كه (كعبه را ويران مى‌كند) مى بينم كه مردك