203با نقره تزيين كرد و با طلا پوشش داد و نام ملك مؤيد - نصرهاللّٰه - را بر آن نوشت. مقدار نقرۀ كار رفته در آنجا - بنا بر خبرى كه يكى از سازندگان و دست اندركاران نقرهكارى به من داد - يكصد و نود و اندى درهم بود. عمل نقرهكارى و طلاكارى تا پيش از رفتن به عرفه، در دهۀ اول ذىحجه، سال هشتصد و شانزده به پايان رسيد و نقره كار و طلا كار نيز خوب از عهدۀ كار خود بر آمده بود، خداوند بر شكوه ايشان بيفزايد ! نام ملك مظفر حاكم يمن اكنون در روى كليد قفل در كعبه و نيز به گمانم به روى خود قفل نيز وجود دارد، هرچند نوشتۀ آن پاك شده است.
اين بخش را با مطالبى در بارۀ اينكه چه كسى نخستين بار براى كعبه در گذاشت، به پايان مىبريم. بنا به نوشتۀ زبيربن بكار، اولين كس انوشبن شيثبن آدم عليه السلام بود. او مىگويد: محمدبن حسن گفته است كه عيسىبن عبداللّٰه به نقل از پدرش گفت: انوشبن شيثبن آدم عليه السلام نخستين كسى بود كه نخل را به خاك نشاند و براى كعبه در ساخت و تخم را در زمين كاشت. سهيلى نيز همين را گفته است. وى مىگويد: انوش كه معناى آن صادق (راستگو) است و به عربى «انش» است، اولين كسى است كه نخل را بر خاك نشاند و براى كعبه در گذاشت و تخم كاشت. 1در تاريخ ازرقى روايتى داريم حاكى از اينكه «تُبَّع حِمْيَرى» نخستين كسى بود كه براى كعبه در گذاشت؛ زيرا طى نقل خبرى از ابناسحاق راجع به بناى كعبه به وسيلۀ ابراهيم عليه السلام مىگويد: درِ آن را در زمين قرار داده بود تا اينكه تبّع بن اسعد حِمْيرى آمد وبراى آن درى (عمودى) ساخت. ازرقى همين مطلب را در جاى ديگر نيز آورده است. 2 ولى فاكهى خلاف اين را چنين گفته است: احمدبن صالح به نقل از واقدى نقل كرده كه: از بالاى مكه سيلاب وارد كعبه شد و آن را خراب كرد، جُرهم آن را به صورتى كه ابراهيم عليه السلام ساخته بود، بازسازى كردند و براى آن دو (لنگه) در و قفل گذاشتند و با اين كار حرمت خانۀ كعبه را نگاه نداشتند و كارهايى كردند و چيزهايى درست كردند كه پيش