135
باب چهارم: احاديث، آثار و احكام مربوط به حرمت مكه و حرم
احكام و ويژگىهاى حرم
در تاريخ ازرقى به نقل از مجاهد روايت شده است كه گفت: اين حرم، تا به آسمانهاى هفتگانه و زمينهاى هفتگانه، حرم است (حرمت دارد) و همانجا از قتاده روايت شده كه مىگويد: به ما گفته شده كه حرم تا به عرش، حرم است 1 (و حرمت دارد).
در مسند شافعى، به نقل از ابنشريح كعبى روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
خداوند سبحان مكه را حرم قرار داد و مردم حرمتش نبخشيدند و براى كسى كه به خدا و روز جزا ايمان دارد، روا نيست كه در آن خونى بريزد و درختى را قطع كند و اگر كسى حرمت آنرا سبك شمارد ومدعى شود كه براى رسول خدا صلى الله عليه و آله حلال گرديدهاست (وبنابراين براى ما هم حلال است) حضرت فرمود: خداوند متعال آن را براى من حلال گردانيد، ولى براى مردم چنين نكرد. براى من نيز تنها در ساعتى از روز حلال شده و حرمت آن همچون گذشته، برقرار است.
بخارى و مسلم 2 نيز اين روايت را به معنا آوردهاند.