120خانۀ خدا آمده‌اند و هنگامى كه باز مى‌گشتند و وارد حرم مى‌شدند، آنها را قطع مى‌كردند و نام «مقطع» از اينجاست. ¹در مورد حد حرم از سمت جِعرانه، دو نظريه وجود دارد: نه ميل بنا به گفتۀ ازرقى ²و يزيد؛ و دوازده ميل بنا به گفته ابن‌خليل كه البته پس از بيان نظر قبلى، اين نظر را با ترديد بيان مى‌كند. دربارۀ جعرانه (به كسر جيم و سكون عين و تخفيف راء) توضيحات بيشترى خواهد آمد.

ازرقى يادآور شده كه حد حرم از سوى جعرانه، در شعب آل عبداللّٰه بن خالدبن أسيد ³ قرار دارد. عبداللّٰه بن خالد بن اسيد كه اين شعب به او منسوب است، ظاهراً برادرزادۀ عتّاب بن اسيد بن عاص اموى قرشى، امير مكه است؛ زيرا او (عبداللّٰه مورد نظر) به دليل ولايت عمويش بر مكه، از شهرت بسيارى برخوردار بود. قبرستانى در بالاى مكه به وى منسوب است كه عبداللّٰه بن عمر در آن مدفون است.

سليمان بن خليل گويد: كسى‌كه شعب به او منسوب است، عبداللّٰه بن خالدبن اسيد خزاعى است. ابن‌جماعه سخنى بر خلاف اين دارد؛ زيرا در بيان حد حرم از اين سمت، از جادۀ جعرانه در شعب آل عبداللّٰه القسري سخن آورده است.

آن‌چه در انتساب اين شعب به «عبداللّٰه بن خالدبن اسيدبن ابى‌العاص» بيان كرديم، از نام‌هاى ديگر به صواب نزديك‌تر است؛ زيرا تعريف و توضيح، مشهورترين نام‌ها صورت مى‌گيرد، اما كسى كه ابن خليل و ابن‌جماعه اين شعب را به وى نسبت مى‌دهند، در مقايسه با نام مذكور از چندان شهرتى برخوردار نيست.

حدّ حرم از اين سمت، در حال حاضر شناخته شده نيست، هر چند كه يكى از اعراب مكه برآن است كه حدّ حرم از اين سمت در نيمۀ راه جعرانه است. وقتى علّت پرسيده شد، گفت: جاى مشهورى كه بدان اشاره كرد، برابرِ نشانۀ حرم از سمت نخله؛