77
تجارت
مكه به دليل داشتن موقعيت خاص خود در واقع شدن بر سر راه تجارت عطرها و غلات و انواع لباسها،در ميان جنوب و شمال،موقعيت استراتژيك ممتازى داشت.
بازارهاى آن مملو از تاجرانى بود كه به سمت شمال،به شام مىرفتند يا در سمت جنوب عازم يمن مىشدند.اينان محصولات افريقايى مانند آرد،صمغ،عاج و فلزات(طلا)را از طريق يمن انتقال مىدادند؛همان طور كه پوست،بخور و لباس را از يمن به نقاط ديگر مىبردند،يا از عراق ادويهجات هندى و از مصر و شام روغن،غلات،اسلحه،حرير و شراب به جاهاى ديگر مىبردند. 1مردمان اين شهر در تجارت مهارت يافته، سرمايههايشان را فزونى دادند،به طورى كه كاروان تجارى آن در زمان جنگ بدر به يك هزار شتر رسيده بود.به علاوۀ پنجاه هزار دينار اموال منقول كه در ميان بارهايشان بود، گاه كاروان آنان تا دو هزار و پانصد شتر مىرسيد.ارزش مادى اين كاروان در مقايسه با ثروتهايى كه در آن دوره بود،بسيار بالا بود.ثروت قريش به حدى زياد بود كه در جريان جنگ بدر،آنان حاضر شدند براى هر اسير خود،بين هزار تا چهارهزار درهم بپردازند،مگر كسانى كه پيامبر صلى الله عليه و آله آنان را معاف كرد. 2
مكه از مهمترين مراكز صرّافى در جهان قديم بود و تاجر از هر شهر و ديارى كه بود كالايش براى وارد شدن يا صادر گشتن امنيت داشت.گاه براى خريد كالاهايى كه مىخواست،به پول زيادى نياز داشت كه صرّافىهاى مكه مانند بانكهاى امروزى به او قرض مىدادند و گاه بدهى بالا مىآورد كه در آن صورت هر روز بر ربايش افزوده مىشد و به زحمت مىافتاد.اين ادامه داشت تا وقتى كه قرآن آمد و ربا را تحريم كرد.