59ضريح ساخته شد،تشكيل مىدهند.در بازسازىهاى اخير،اطراف ضريح و شبستانها را توسعه فراوانى دادهاند و صحنهاى جديدى نيز در حال احداث است.
نوع معمارى،كه اكنون در بناى حرم به كار رفته،معمارى ايرانى-اسلامى است.
صحن مسجد كه گرداگرد آن به صورت ايوانى بهاندازۀ يك و نيم متر مسقف است،با ستونهاى بسيار زيباى سنگى سفيد و كنگرهاى ساخته شدهاند.گنبد آن به كلى تعويض و براساس معمارى ايرانى ساخته شده و دوازده ستون مرمرين در داخل حرم آن را نگهداشتهاند.گرداگرد سقف و ديوارهها نيز كاشىكارى است.
ضريح حرم كه از دوران امين السلطان،صدراعظم ناصرالدين شاه مانده بود،در 1372ش با ضريح ديگرى كه بهوسيلۀ چهل تن از هنرمندان برجستۀ اصفهانى،به صورتى زيبا ساخته شد،تعويض گرديد.البته ضريح قبلى برداشته نشد بلكه در داخل ضريح جديد قرار گرفت.نگارنده خود در مراسم تعويض آن حضور داشته و تلاشهاى شبانه روزى سازندگان و عشق آنان به اهل بيت را شاهد بوده است.هر چند كه اين ضريح تقريباً 1/5 برابر ضريح قبلى است و بهعلت بزرگى زياد با سن حضرت رقيّه و كودكى وى تناسبى ندارد،ليكن از شاهكارهاى هنر ايرانى و اسلامى است.
كنار حرم مطهّر،بازارى است كه در طول تاريخ اسلام به«سوق العماره»مشهور بوده است و باب الفراديس مذكور نيز در داخل اين بازار و حدود بيست مترى مقام حضرت رقيّه قرار دارد.گفتنى است از شمال حرم به جامع اموى نيز راهى وجود دارد.
تصاوير شمارۀ 4 و 5