68عبد الكريم شهرستانى مىگويد:
...امام على عليه السّلام هرگز به كيفيت قرآن موجود اعتراضى نكرده است.هرگز امام مانند عثمان نگفته است:در اين مصحف لحن مىبينم و عرب با زبان خود آن را درست مىكند؛و مانند ابن عباس نگفته است:كاتبى كه قرآن را مىنوشت در حال چرت زدن بوده و برخى از كلمات را از نظر رسم الخط رعايت نكرده است؛ بلكه همين مصحف را تلاوت مىكرد[ و بر آن مهر تأييد مىنهاد ]...و همينطور فرزندان امام عليه السّلام... 1
تنها كسى از اماميه كه تفاوت مصحف امام على عليه السّلام را با مصحف موجود در متن آيات وحى مىبيند،محدث ميرزا حسين نورى(م.1320 ه.ق)است وى طبق عادتش بر اين پندار پا فشرده و مىنويسد:
آن چه در مصحف امام على عليه السّلام بيش از مصحف موجود هست،از جنس آيات قرآن است و از سنخ احاديث قدسيّه يا تفسير و تأويل آيات نمىباشد. 2
مشكل محدث نورى مشرب افراطى اخبارىگرى اوست.وى در برابر دليلهاى استوار سلامت قرآن از تحريف،تنها به فراهم آوردن انبوهى از احاديث صحيح و سقيم همت گماشت بدون آن كه در أسناد اين احاديث و منابع و مضامين آنها تأمّل كند.
تنها دليل محدث نورى بر اين كه در مصحف امام على عليه السّلام آياتى از سنخ آيات وحى قرآنى است،احاديثى است كه بخشى از آنها از منابع اهل سنت و بخشى از منابع شيعه مىباشد.وى مىگويد:
برخى از اخبار دلالت دارد كه زيادهها در مصحف امام على از اصل آيات وحى است. 3