66اين نظريه-كه شواهد فراوانى نيز بر صحت آن گواهى مىدهد-مورد استقبال علماى اماميه قرار گرفت و تقريبا تمام كسانى كه تفاوت مصحف امام على عليه السّلام را با مصحف موجود تنها در ترتيب سورهها و آيات نمىشناسند آن را پذيرفتهاند،مانند محدث فيض كاشانى 1،محقق كاظمى بغدادى 2،شيخ جعفر كبير(كاشف الغطاء) 3و آية اللّه خوئى 4،علامه طباطبائى 5و ديگران.آية اللّه خوئى مىگويد:
اضافات در آن مصحف از جنس آيات وحى قرآنى معجز نيست تا اسقاط آن در مصحف موجود موجب تحريف قرآن باشد،بلكه قول درست آن است كه اين اضافات تفسير آيات به شمار مىرود كه يا تأويل است(آن چه كلام به آن بازمىگردد [ از معنا و مفاد ])و يا تنزيل از ناحيهى خدا براى شرح مراد از آيات قرآن مىباشد. 6
استدلال ايشان بر اين مدعا،با تحليل دو واژۀ«تأويل»و«تنزيل»در لغت و اصطلاح احاديث صورت پذيرفته كه خلاصهى آن بدين شرح است:
از روايات مربوط به مصحف امام على عليه السّلام بيش از اين استفاده نمىشود كه در آن مصحف اضافات تأويلى و تنزيلى بوده است.
«تأويل»از كلمه«أول»به معناى رجوع است و مراد از تأويل قرآن معنا و مفهومى است كه وحى به آن بازمىگردد و اين شامل معناى ظاهرى كلام و معناى پنهانى آن-كه تنها راسخان در علم مىشناسند-مىشود.