167
7.تحريفگرايان در نقد ادلهى روايى سلامت قرآن از تحريف چه مىگويند و چگونه پاسخ داده مىشود؟
تحريفگرايان در نقد ادلّهى روايى سلامت قرآن از تحريف نيز حرفى براى گفتن ندارند؛جز آن كه سردرگمى و تناقضگويى خود را بيشتر به نمايش مىگذارند؛به طور نمونه،دربارهى روايات عرض اخبار بر قرآن كه در بيشتر جوامع روايى ما از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله وارد شده 1-كه در مدلول مطابقى،ميزان بودن مطلق قرآن و حاكميت آن را بر اخبار و آرا؛و در مدلول التزامى،سلامت قرآن را از هر نوع تغيير و تحريفى به اثبات مىرساند(چون با وجود تحريف،مقياس قرآن دچار ترديد شده از كار مىافتد)-مناقشه مىكنند و مىگويند:«اين اخبار حمل بر تقيه مىشود. 2»!و چون خودشان به سخافت اين مناقشه پى مىبرند،از خود مىپرسند:چطور ممكن است اين اخبار كه ريشهى نبوى دارند(از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نيز نقل شدهاند)در مورد تقيه صادر شده باشند؟پس تقيه بايد موضوعا منتفى باشد.پس از اين،چون براى سردرگمى خود پاسخى نمىيابند،با كلمه «فتأمل»از آن مىگذرند 3!
محدث نورى نيز كه اذعان مىكند اخبار عرض از پيامبر و ائمه عليهم السّلام به صورت متواتر نقل شدهاند و اگر قرآن تحريف و دگرگون شده بود عرض اخبار بر آن وجهى نداشت 4، پس از اين اعتراف چنين مناقشه مىكند:
اين اخبار منافاتى با ميزان بودن قرآن ندارد؛چون آن بخش از اين اخبار كه از پيامبر اكرم رسيده منافاتى با تغيير قرآن بعد از ايشان ندارد و آن بخش هم كه از ائمهى اطهار است قرينه مىشود بر اين كه آن چه از قرآن ساقط شده به ميزان بودن قرآن زيانى نمىرساند و قرآن در عين اين كه تحريف شده،مانعى