129صورت متواتر است،نخواهد بود. 1
ابو عبد اللّه بن ظفر صاحب كتاب الينبوع فى التفسير نيز بر همين باور است كه با خبر واحد نمىتوان متن قرآن را به اثبات رساند 2و شوكانى نيز از همين منظر به اين احاديث مىنگرد و مىگويد:
آن چه با تواتر اثبات نشده،قرآن نيست.
و ابن جزرى نيز در يك قاعدهى كلى مىنويسد:
هر آن چه بيرون از مصحف عثمان قرار دارد[ يعنى همين مصحف موجود ] يقينى به قرآن بودن آن نيست؛چون با خبر واحد نقل شده است. 3
افرادى ديگر از قدماى دانشمندان اهل سنت، 4و همينطور از معاصران،مانند:
رشيد رضا 5،صبحى صالح 6،رافعى 7،مصطفى زيد 8و ديگران را مىتوان نام برد كه مناقشهى(به حق)آنان بر نظريهى نسخ التلاوة همين است كه نمىتوان با خبر واحد اصل قرآن و نسخ آن را به اثبات رساند.
ب)عدم سنخيت محتواى آيات موهوم با آيات قرآن روشن است هر آيهى نسخشده ،بايد مانند آيات ديگر قرآن،اوصاف ويژهى قرآن را از نظر محتوا و اسلوب و جهات فصاحت و بلاغت و...در حد اعجاز دارا باشد؛ چون بنا به نظريهى نسخ التلاوة،آنها نيز در ابتدا جزو متن قرآن بودهاند،ولى بعدا نسخ