510در كنار عرفه است كداء كه بكرى گويد كوه عرفه است.خالد بن وليد در روز فتح مكه از كداء وارد مكه شد.و در نزد آن است ذات السلّيم و وتير.وتير از ادام تا عرفه امتداد دارد.
وادى نعمان از كداء مى‌گذرد و در آن درخت اراك بود.از اين‌رو آن را وادى الاراك گويند.همچنين آن را تنعيم خوانند.از شمال به جنوب كشيده شده.بر سمت راست آن كوه نعيم است و در سمت چپ آن كوه ناعم.قدوم در همانجاست و در نزديك آن است مخيّم و اره و تنوق و جبل مدرى و مواضعى است كه آنها را اصدار گويند.در آنجا زنبوران عسل است و عسل آن به مكه آرند. 1
و در عرفات است الال و آن تپه‌اى است از رمل،امام بر آن مى‌ايستد.
بعضى گويند كوهى است در جانب راست الال و بعضى گويند كه آن خود كوه عرفات است امام نزد آن مى‌ايستد. 2
در نزد الال است.نابت و ابن عباس گويد:موقف پيامبر در شب عرفه بين كوههاى نبعه و نبيعه و نابت بود.و قرن النابت كه امام در عرفه نزد آن مى‌ايستد ده ذراع از ميل دوازدهم مكه فاصله دارد و موقف امام يك ميل از وسط عرفه است. 3
مسجد ابراهيم خليل
مسجد ابراهيم خليل همان مسجد عرفه است كه ازرقى ابعاد آن را بيان كرده و گفته است طول مسجد عرفه از ابتدا تا انتها 163 ذراع و از سمت چپ آن بين عرفه و طريق 213 ذراع است.
مسجد عرفه را ده در است؛يكى در سمت قبله و چهار در بر هر ديوار سمت راست و چپ.درى در آخر مسجد،پهلوى موقف و نيز گويد كه بر ديوارهاى مسجد 105 شرفه است و در پايان مسجد در سمت راست دكان مربع شكلى است پنج ذراع بلندى و وسعت بالاى آن هفت ذراع و هجده انگشت است در شش ذراع و هجده انگشت.در روز عرفه بر بالاى آن اذان گويند.در مسجد مكانى است مرتفع كه امام و بعضى از همراهانش براى نماز در آنجا