452ابن سعد گويد كه ازرق حليف بنى اميه بود و در مكه مىزيستند و ازرق و فرزندانش در ميان بنى اميه ازدواج كردند و صاحب فرزندانى شدند.سپس خزاعه آنان را فاسد نمود و به يمن فرا خواند و اين امر در چشم آنان بياراست و گفت شما نسبت رومى را از دامن خود نخواهيد شست مگر آن كه خود را به غسّان منسوب داريد و آنان چنين كردند. 1
نسبشناسان در نسب او گويند كه او فرزند عمرو بن حارث بن ابى شمر الغسّانى است.و اين چيزى است كه او خود هم در كتاب خود آورده است.ازرق را خانهاى بود به جنب مسجد.ديوارهاى آن با ديوارهاى مسجد يكى بود.عقبة بن ازرق بر ديوار مسجد چراغ بزرگى افروخته مىداشت و او نخستين كسى بود كه طوافگاه را براى اهل طواف روشن ساخت. 2
قسمتى از خانۀ او بدان هنگام كه ابن زبير مسجد را گسترش مىداد،جزو مسجد شد و باقى آن به هنگام گسترش دادن مهدى عباسى.و هر يك از آنها را بيش از ده هزار دينار زر پرداختند و خانهاى در جاى ديگر به عوض آن و اين دليل بر فخامت آن خانه است.ايشان را خانهاى در نزديكى مروه بود،جنب خانۀ طلحه.سپس ابن سلمة الازرق خانهاى جنب خانۀ بنى مرحب گرفت؛رو به روى خانۀ حويطب بن عبد العزّى. 3بزرگى و فخامت اين خانهها، نشانى از قدرت مالى آنهاست كه در منابع نيامده است كه اين ثروت از كجا حاصل كردهاند.در حالى كه هيچ يك داراى مناصب دولتى يا مزارع و املاك نبودهاند و در حوادث نقشى نداشتهاند.
اما ابو وليد،نام او احمد بن محمد بن وليد بن عقبة بن ازرق است،در نزد علماى حديث موثق.ابن سعد او را ثقه خوانده و گويد احاديث بسيار روايت كرده.ابو حاتم و ابو عوانه نيز او را از ثقات شمردهاند و ربيع گويد كه او يكى از اوصياى شافعى بود. 4
مالك و شافعى و عمر بن يحيى السعدى و ابن عيينه و بخارى و ابو حاتم از او روايت كردهاند.
در تاريخ وفاتش اقوال مختلف است.ابن حيّان و سمعانى گويند كه به سال 212 وفات