549بسته است:
أعظم بخير خليفة سلطاننا
عبد المجيد المجد ذى الأمر الرشد
المغدق الحرمين جاري فضله
من فيض عين خزائن دوما يمد
من هذه بعض اوقاف له
تجري معينا بالظهور لمن ورد
تاريخها بحريم أرفع مسجد
حنفية يبقى بها النفع الأبد
سال 1261 ه.
در ميان باب الرحمه و باب السلام حجره‌اى قرار دارد كه به دريچه يا پنجرۀ ابو بكر شهرت يافته است و آن در برابر درب خانۀ ابو بكر واقع است كه در ديوار غربى مسجد اصلى است و ميان اين دو،دار القضاء كه از آن عمر بن خطاب بوده قرار داشته است.بنابر وصيت عمر آن را براى اداى قرضش فروختند.اين قسمت را معاويه مجددا خريد و بر آن«دار قضاء الدين»نام نهاد.اين خانه را زياد بن عبيد اللّه حارثى در سال 188 هجرى كه بر مدينه ولايت داشت منهدم كرد و از آن فضايى براى مسجد به وجود آورد و در آن فضا،خانه‌اى بنا نمود كه امراى مدينه در آن سكونت مى‌گزيدند.
سپس در سال 814 ه.غياث الدين،پادشاه بنگال نوانخانه‌اى در اين جايگاه تأسيس كرد و مدتى بعد اين جايگاه جزو مدرسه و نوانخانه‌اى شد كه به وسيله اشرف قايتباى در سال 888 هجرى تأسيس گرديده بود.آنگاه مدرسه مبدل به دادگاهى شد كه قضات مدينه در آن قضاوت مى‌كردند.هنگامى كه قضات به دادگاه ديگرى كه در ميدان ساخته شده بود نقل مكان كردند،مدرسه خراب شد و به وسيلۀ سلطان عبد المجيد بر روى آن مدرسه و كتابخانه‌اى ساخته شد و بعدها در كنار آن دار الناظر المدرسه را در سال 1237 هجرى بنا نمود.سپس در سال 1287 هجرى اين مدرسه به وسيلۀ سلطان عبد العزيز عثمانى تجديد بنا گرديد.
3-باب المجيدى يا باب التوسل؛و آن در شمال مسجد واقع شده و از دربهايى است كه به وسيلۀ سلطان عبد المجيد عثمانى در سال 1267 هجرى ساخته شد.
در قسمت چپ و روبروى اين درب وضوخانه و آبريزگاههايى قرار دارد.