105در آن روزى كه خداوند پيغمبر و فرزندان و خاندانش را كنار يكديگر جمعكند و پراكندگيشان را برطرف سازد و داد آنها را [ از دشمنانشان] بازستاند و گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدهاند مردهاند بلكه آنان زندهاند و در پيشگاه پروردگارشان روزى مىخورند!
و همين بساست كه حاكم (و قاضى) خداست و دادخواه محمد صلى الله عليه و آله است، و جبرئيل پشتيبان است!
اين را هم بدان آن كسانى هم كه مقدمات اين كار را براى تو فراهم ساختند و تو را برگردن مسلمانان سواركردند به كيفر خود خواهند رسيد و بدانند كه ستمگران را كيفرى بد در پيش است و خواهند فهميد كداميك از شما بدبختتر و كدام سپاه ضعيفتر است.
اگر مصيبتهاى روزگار كار مرا به اينجا كشانيده است كه ناچار شدم تو را طرف سخن خود قرار بدهم و با چون تويى گفتوگو كنم، با اينحال بدان [ وقعى براى تو قايل نيستم و] قدر و مقام تو را بسيار پست مىدانم و بسختى تو را سرزنش و نكوهش مىكنم و توبيخ بسيار!
اما چه كنم [ كه با اينحال] چشمها گريان و سينهها [ در فراق عزيزان] سوزان است [ و بىتابى ما بدان خاطر است نه آنكه از تو ترسى در دل داشته باشيم] !
آه! اين ماجرا چقدر شگفتانگيز است كه حزب خدا بهدست حزب شيطان و آزادشدگان كشته مىشوند و دستهاى شما به خون ما آغشته مىشود و گوشتهاى ما از دهنهاى شما مىريزد. و آن بدنهاى پاك و پاكيزه را در آن بيابان سركشى كنند، و كفتارها در خاك بغلطانند.
و اگر تو كشتن و اسارت ما را امروز براى خود غنيمتى مىدانى به همين زودى بايد غرامت سنگين اينكار را بپردازى، آن هنگامىكه چيزى جز همانچه بهدست خود