104گوشتش از خون شهيدان اسلام روييده شدهاست؟ و چگونه كسى كه همواره با ديدۀ بغض و كينه بهما نگاهمىكند؟ از دشمنى وعداوت نسبت به ما كوتاهى كند.
و آنوقت با كمال گستاخى (اشعار پيروزى مىخوانى) و بىباكانه و بدون آنكه عمل خود را گران بدانى اجداد خود را بهيادمىآورى و مىگويى:
لَاَهلَّوُا وَ اسْتَهلُّوا فَرَحاً
ثُمَّ قاٰلُوا ياٰ يَزيٖدُ لاَتُشَل
و اين اشعار را درحالى مىخوانى كه چوب بر دندانهاى ابىعبداللّٰه - سيد جوانان اهل بهشت - مىزنى؟
وچرا چنين نگويى؟ تويى كه با ريختن خون فرزندان پيغمبر صلى الله عليه و آله و ستارگان خاندان عبدالمطلب زخم دل را جريحهدار كردى و ريشه را سوزاندى؟ اكنون بزرگان خود را صدامىزنى و مىپندارى كه آنها را مىخوانى [ و از آنها آفرين مىخواهى؟] غافل از اينكه خودت نيز بزودى بهآنها ملحق مىشوى و مىپيوندى، و آنوقت درآنجا آرزومىكنى كه اىكاش دستت خشك و زبانت لال شده بود و آنچه را گفتى نمىگفتى و آنچه را كردى انجام نمىدادى!
بار خدايا! داد ما را از اينان بستان، و انتقام ما را از اين ستمگران بگير، و خشم خود را بر كسانى كه خون ما را ريختند و ياران ما را كشتند فروريز!
اى يزيد! به خدا سوگند (با اين جنايتها) تنهاپوست بدن خود را شكافتى و تنها گوشت خود را پارهپاره كردى، و بزودى بهنزد رسول خدا صلى الله عليه و آله درآيى درحالىكه بارسنگين ريختن خون و هتك حرمت خاندان او و پارههاى تن او را بهگردن دارى!