79خداوند حكيم اطاعت از كسى را واجب نمىگرداند مگر اينكه آن كس عارى از خطا و اشتباه باشد.
پيشتر در آنجا كه از عصمت پيشوايان سخن گفتيم بر اين نكتۀ غير قابل انكار پاى فشرديم كه ممكن نيست خداوند به اطاعت بىچون و چراى كسى فرمان دهد كه در معرض گناه و اشتباه، و فاقد ضمانت عصمت است. پس وجوب اطاعت مطلق از رسول و اولى الأمر عقلاً مستلزم عصمت آنان است.
در تأييد اين ادّعاى معقول، نصوص روايى فراوانى در منابع روايى شيعه وارد شده است. 1
در پارهاى از اين روايات مراد از اولى الأمر على بن ابىطالب(ع) معرفى گرديده است، 2 و در بسيارى نيز أئمۀ اهل بيت(عليهم السلام) به عنوان اولى الأمر ياد شدهاند. 3
با اين حال، اهل سنت در تفسير اين اصطلاح
قرآنى ديدگاههاى مختلفى را در پيش نهادهاند.
برخى گفتهاند: مقصود از اولى الأمر امراء سريهها مىباشند، 4 و عدهاى آنان را مطلق علماء و فقهاء دانستهاند، 5 و پارهاى خلفاى چهارگانه، 6 و برخى نيز