318ضلع غربى: اين ضلع به ترتيب، آبخورگاه عمومى، مقبره سيد محمد نقاش، مقبرۀ آل نصراللّٰه، سپس ايوان بزرگ تكيۀ درويشان كه امروز به «باب صاحب الزمان» نامور است، مقبرۀ خطاط و شاعر عراق شيخ فليح حسون رحيم جشعمى، مقبرۀ آل سيبويه، مقبرۀ ديگرى از آن آل نصراللّٰه، باب الامام الحسين، مقبرهاى از آل ضياءالدين و سرانجام باب الامام الحسن عليه السلام را در برگرفته است.
ضلع جنوبى: مقبرۀ آل قزوينى در اين ضلع است و دختر توليت حرم حضرت عباس عليه السلام نيز در جوار آن است. اين دفتر حجرهاى است كه مسؤولان حرم و بزرگان در آنجا گرد مىآيند. پس از آن ايوان بزرگى است كه از بابالقبله بدان در مىآييم. برفراز بام اين ايوان ساعت بزرگ زنگدارى است و در مدخل ايوان هم دو مقبره است: يكى مدفن سيدمحمدرضا اصفهانى بانى صحن است و در مقابل آن نيز مقبره راجههاى هند قرار دارد.
در سمت راست ايوان نخست به مقبرۀ آل خيرالدين مىرسيم كه يكى از عالمان به نام سيد محمدعلى خيرالدين و همچنين سيدمرتضى وهاب شاعر در آن به خاك سپرده شدهاند و پس از آن هم به گنجينۀ نفايس حرم مىرسيم.
ضلع شرقى: باب الأمير (اميرالمؤمنين على عليه السلام ) در اين ضلع است و پس از آن مقبرهاى كه سيدمحمد سعيد و برادرش سيدمحمدكاظم؛ از فرزندان سيدمحمد حسن آل طعمه و همچنين سيديوسف سيداحمد وهاب در آن به خاك سپرده شدهاند. پس از آن به ترتيب مقبرههاى آل نصراللّٰه، آل طويل، خاندان تطوه، آل عواد و آل ماميشه قرار گرفتهاند.
مقبرۀ اخير زمانى مكتبخانۀ شيخ عبدالكريم كربلايى ملقب به ابومحفوظ بوده است. ايوان بزرگ مشهور به ايوان علقمى، پس از اين مقبرههاست. آنگاه به باب الفرات و پس از آن هم به مقبرههاى آل ماجد، آل عوج، علامه سيد على قطب و آل معالى و سرانجام باب الامام على الهادى عليه السلام مىرسيم.
به خاك سپرده شدگان حرم ابوالفضل عليه السلام
سيّد عبدالرزاق مقرم در كتاب خود «قمر بنىهاشم»، به بررسى دفن شدگان حرم