متن کتاب کربلا و حرمهای مطهر - جلد 1 - صفحه 262

(9 تا 360)

262اين مطلبى است كه در كتاب «التحفة الرضويه» آمده است. ¹در كتاب «نهضة الحسين» نيز آمده است:

«شاخۀ اصلى فرات از سرزمينهاى مرتفعى سرچشمه مى‌گيرد و آبادى‌هايى تا مناطق مجاور كوفه را سيراب مى‌كند. در رضوانيه از شاخۀ اصلى نهر شاخه‌اى ديگر جدا مى‌شود كه جلگه‌ها و اراضى پست شمال كربلا را سيراب مى‌كند و تا نواحى هنديه، نزديك مرقد مولايمان عباس بن على مى‌آيد. سپس به راه خود ادامه مى‌دهد و در شمال غرب منطقۀ سرسبز و قديمى ذى الكفل به فرات اصلى مى‌پيوندد. اين نهر كوچك از جايى كه از فرات منشعب مى‌شود تا جايى كه ديگر باربدان مى‌پيوندد، «علقمى» نام دارد. طف نام عمومى مناطقى است كه آب از آن فرو مى‌نشيند. از همين رو نيز مناطق بلند مجاور نهر علقمى را «طف» و رخداد عاشورا را «واقعة الطف» ناميده‌اند.» ²پس از سقوط بغداد به دست مغولان در سال 656 ه‍ . ق. نهر علقمى بكلى خشكيد.

برخى از شاعران در شعر خود اين نهر را فرات هم ناميده‌اند؛ از آن جمله عبدالباقى عمرى مى‌گويد:

بعداً لشطّك يا فرات فمر لا

1) - سيدجعفر بحرالعلوم، تحفة العالم، ج 2، ص 193

2) - سيدهبة الدين حسينى، نهضة الحسين، ص 67

3) - «اى فرات ننگت باد، اى آب تلخ كه نه شيرين و نه گوارايى.آيا رواست آبى از تو از گلويم بگذرد، در حالى كه آن امام و آن فرزند ساقى كوثر از تو باز داشته شد؟» كدام ماهى عطشان به ساحل افتاده كه آب از لب خشكش به هر دل افتاده؟ كنار علقمه اين مه بود كدامين ماه كه اين چنين متلاشى به ساحل افتاده؟ مگر كه ماه بنى هاشم است كرده سقوط چو مشك با علمش در مقابل افتاده؟ دو دستش از بدن افتاده خورده چشمش تير به دام حلقۀ دشمن چه مشكل افتاده به خاك و خون اگر اين پور مه لقاى على است به زير پاى چرا اين شمايل افتاده؟ به جاى اين كه نشنيد كنار او مادر گشوده ديده و چشمش به قاتل افتاده صداى العطش از خيمه گه به عرش رسيد كنار علقمه سقا چه غافل افتاده حسان به علقمه آن پيكر به خون غلطان مثال كعبۀ دل بود بر گِل افتاده شعرى از حسان، شاعر معاصر، «مترجم».

مشخصات کتاب

کربلا و حرمهای مطهرجلد:1نویسنده:طعمه، سلمان هادیمترجم:صابری، حسینناشر:مشعرمحل نشر:تهران - ایرانسال نشر:1388

دریافت فایل ارجاع:

BibTex | Endnote

سایر جلدهای کتاب:

جلد 1