106البته، همان گونه كه ياد آور شديم، اين محراب و همچنين نقش و نوشتههايش در سال 1947م. از ميان رفته و امروزه از آن اثرى نيست. در اين تاريخ كه با سال 1216ه . ق.
برابر است وهابيان به رهبرى سعود بن عبدالعزيز آل سعود به كربلا يورش آوردند و پس از سلطه بر اين شهر، آن ستون و نوشتههاى موجود بر آن را از ميان بردند. البته در سند نوشتۀ محمّد بن زوير سليمانى كه پيش از يورش وهابيان نوشته شده، اين تاريخ ذكر شده است.
همچنين در خلال تعميرات بناهاى حرم امام حسين عليه السلام كتيبههايى به عمق 60 سانتىمتر در درون ديوار يابيده شده است. اين ديوارها در گذر زمان قدرى آسيب ديده و در سال 1259ق. ديوارى ديگر براى تقويت آن با همان نقشها در كنارش ساختهاند. در كتيبههايى كه در لايۀ زيرين قرار گرفته و به ديوار قديمى تعلّق دارد، كلمۀ «اويسبن» به چشم مىخورد.
گفتنى است اويس جلائرى در سال 774ه . ق. درگذشت و نتوانست نوسازى حرم را به پايان رساند. از همين روى فرزندش احمد جلائرى ادامۀ نوسازى را بر عهده گرفت.
وى ايوان روبروى صحن را كه به ايوان طلا نامور است و همچنين مسجد صحن را، كه به شكل مربعى برگرد حرم قرار گرفته است ساخت، چونان كه به آراستن رواقها و داخل حرم به وسيلۀ آينهكارى و خاتم كارى و نيز كاشيهاى كاشانى كه بر آنها منظرههايى طبيعى نقش بسته اهتمام ورزيد و حاصل كار او به حرم جلوۀ آسمانى ديگرى بخشيد، چونان كه هر زائرى به هنگام زيارت، خويش را در يكى از باغهاى بهشت بيابد و لذت برد.
افزون بر اين، كاشيها كتيبههايى منقوش به آيات و سورههاى قرآن كريم و همچنين كتيبههايى بر ديوارهاى رواقها به چشم مىخورد كه از آن جمله مىتوان از كتيبهاى ياد كرد كه صبرى هلالى آن را به خط ثلث زيبايى نوشته و سورۀ دهر را دربرمىگيرد.
بنا به فرمان سلطان احمد جلايرى، دو گلدستۀ حرم را نيز به آجرهاى زرد كاشانى آراستند و تاريخ بنا را بر ساقۀ گلدستهها به زبان فارسى و در قالب حروف ابجد، با عبارت «دو ستون زرين» نوشتند. اين عبارت در حساب ابجد عدد 793 را مىنماياند.
به هر روى، بناى حرم مطهّر امام حسين عليه السلام مشتمل بر صحن، ايوان، رواق و بخش