133بر خود حرام نمودن. اينجا سرحد حريم خداست و ما با نيت، يعنى انقلاب فكر از خود، به سوى خدا و تصميم بر اجراى امر و ضبط جنبشهاى خودپرستى و خودآرايى، وارد حريم خدا مىشويم. آن وقت كه نظر، عمل و سخن از شهوات و تعدّى به غير برگشت، جلب نفع و دفع ضرر شخصى كه ميدان فعاليت قواى حيوانى است از كار افتاد و ذات و محيط وجدان انسانى از جنجال و غوغا و اجابت اين شهوات آرام شد، كمكم از سرّ ضمير و از محيط عالم صداى حق و اولياى حق را مىشنود. با اين نيت و توجه، بانك لبيك از زبان، كه مترجم قلب و ضمير است، برمىخيزد:
تلبيه
«لبيّك أللهمّ لبيك، لبيك لا شريك لك لبيك، انّ الحمد والنعمۀ لك و الملك لا شريك لك لبيك. . .»
ما چه چنگيم تو زخمه مىزنى
گويا موج دريا و نسيم هوا و همۀ فرمانبران طبيعت با ما همآهنگند؛ همه سر و پا برهنه، شعاع آفتاب بر لباسهاى احرام مىتابد در كنار دريا از دور و نزديك بانك لبيك بلند است. زبانها گويا، اشكها