188
مشاركت زهرا در امور، شخصى و اجتماعى
فاطمۀ زهرا، در دامان نبوّت پرورش يافت. در تعدادى از غزوات پيامبر صلى الله عليه و آله شركت جست و پيامبر پارهاى اسرار را با او در ميان مىگذاشت، همانگونه كه به كارِ خانه و تدبير منزل و تربيت و رشد فرزندان خود مىپرداخت، امّا پدرش رسولخدا صلى الله عليه و آله و همسرش على عليه السلام ، به امور بيرونى خانه مىپرداختند. مصطفى صلى الله عليه و آله در امور مهم، فاطمه را شركت مىداد؛ از جمله: بيعت زنان و مباهله با مسيحيانِ نجران. «وفد نجران» گروهى بودند كه بنا به قول برخى منابع تاريخى، به چهارده تن مىرسيدند كه همه از اشرافِ نصارا بودند، از جمله «عاقب» كه او را عبدالمسيح مىناميدند و مردى از قبيلۀ كنده بود. «ابوالحارث پسر علقمه»، كه مردى از ربيعه بود و برادرش «كرز» و «سيد» و «أوس» فرزندان حارث، «زيدبن قيس»، «شيبه»، «خالد» و «عمرو» و «عبداللّٰه»؛ سه تن از اينها سرپرستى گروه را داشتند.
اميرِ وفد و طرفِ مشورت آنها عاقب بود، ابوالحارث، أُسقف و روحانى و سرپرست مدرسههاى مسيحى بود، و سيد مسؤوليت امور سفر آنها را داشت. اينها خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمده و داخل مسجد شدند درحالىكه جامۀ احبار و رداهاى تزيين شده به حرير دربر داشتند، در مسجد رو به مشرق به نماز ايستادند! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: آنها را صدا بزنيد، خدمت آن حضرت آمدند، پيامبر از آنها رخ برتافت و با آنان سخن نگفت! عثمان به ايشان گفت: «اين روى برتافتن پيامبر به جهت لباس و زيور شما است.» آن روز برگشتند و ديگر روز با جامۀ راهبان آمدند و بر پيامبر سلام كردند، حضرت پاسخ داد و به اسلام دعوتشان كرد، آنها امتناع ورزيده، گفتگو و مباحثۀ بسيارى كردند. پيامبر براى آنها قرآن خواند و فرمود: «چنانچه شما منكرِ رسالت من هستيد، بياييد با شما مباهله كنم!» - اين سخن را مصطفى صلى الله عليه و آله از روى هوا نگفت بلكه وحى الهى بود. - آيۀ كريمه نازل شد:
فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مٰا جٰاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعٰالَوْا نَدْعُ أَبْنٰاءَنٰا وَ أَبْنٰاءَكُمْ