882اگر در دوست داشتن خدا صادق هستيد، بايد تابع من (پيامبر) باشيد؛ چون من نمايندۀ خدا بوده و بيان‌كنندۀ خواسته‌هاى خداوند از شما هستم.

به هر حال لازمۀ پذيرش ولايت الهى، آن است كه شناخت خود را از خدا دريافت كنيم و محبت او را به دل داشته باشيم. هرگاه چنين رابطۀ معرفت و محبتى با خدا برقرار كرديم، طبيعتاً رفتار ما بايد تابع اراده او باشد. اين همان «ولاية اللّٰه» است. مرتبۀ نازل اين ولايت، در رسول خدا صلى الله عليه و آله تحقق پيدا مى‌كند. پس از رسول خدا صلى الله عليه و آله نيز اين ولايت در حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام متجلى است. پس از آن حضرت نيز ساير ائمۀ اطهار عليهم السلام با ادلۀ خاص مشمول اين ولايت هستند. بنابراين ترديدى نيست كه هر كس واقعاً ايمان داشته و تحت ولايت الهى در آمده باشد، بايد از ولايت رسول خدا صلى الله عليه و آله بهره‌مند باشد و با تمام وجود پيامبر صلى الله عليه و آله را دوست بدارد و از دستورات آن حضرت پيروى كند. ¹

ب) توسل

ظهور تعدادى از آيات قرآن، در جواز مشروعيت توسل و نيز سفارش به آن مى‌باشد كه عبارتند از: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ ابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ»؛ ² اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، تقوا پيشه نموده و براى رسيدن به او (خدا) وسيله بجوييد. «أُولٰئِكَ الَّذِينَ يَدْعُونَ يَبْتَغُونَ إِلىٰ رَبِّهِمُ الْوَسِيلَةَ »؛ ³ آنان كه دعوت مى‌كنند (به پرستش خداوند) براى نزديكى به پروردگارشان وسيله قرار مى‌دهند. «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً»؛ ⁴ اگر آنان هنگامى كه به نفس خود ظلم روا داشتند، به سوى تو مى‌آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‌كردند و تو نيز براى آنان طلب مغفرت مى‌كردى، هر آينه خداوند را توبه‌پذيرى مهربان مى‌يافتند.