861سوى خود جلب مىنمايد، در شهر «امريت سر» كه معبد طلايى معروف، در آن وجود دارد، شيوۀ زيارت و تشريفات ويژۀ آن واقعاً ديدنى است.
ج) زيارت در تاريخ اسلام و تشيع
زيارت و تاريخ آن در اسلام، همراه با شور و شوقها و رنج و سوگهاست؛ شور ايمان و شوق ديدار محبوب، با رنج سفر و آزار دشمنان و سوگ از دست دادن ائمۀ هدايت و اولياى خدا همراه بوده است.
براى بررسى ابعاد تاريخى زيارت در اسلام، ابتدا به دوران حيات پيامبر صلى الله عليه و آله و سيرۀ ايشان در اين زمينه رجوع مىكنيم، چون زندگى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله براى ما بهترين اسوه و سرمشق است. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله در طول زندگانى خود، بارها به زيارت قبور شهدا مىرفت و در ميان جمع يا تنها و در هنگام روز يا نيمه شبها در كنار تربت پاك شهيدان حضور يافته، با ايشان سخن مىگفت. همچنين نمونۀ نخستين زيارتها و بهترين زايران در صدر اسلام، زيارت حضرت رسول صلى الله عليه و آله از مادر مكرمۀ خويش در حجة الوداع مىباشد كه در تاريخ ثبت گرديده است.
يكى ديگر از وقايعى كه در تاريخ صدر اسلام ثبت شده، سفر اويس قرنى از شهر و ديارش به سوى مدينه و به قصد زيارت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است. اويس، عاشق پيامبر صلى الله عليه و آله بود و چون به مدينه رسيد، آن حضرت براى شركت در جنگ از شهر مدينه خارج گشته بود. اويس مادر پيرى داشت كه از دو چشم نابينا و از شدت ضعف و پيرى، دست و پايش سست شده بود. اويس به خاطر سفارش مادرش، پس از تحمل مشقات سفر و رسيدن به مدينه، با توقف كوتاهى، بدون آنكه پيامبر صلى الله عليه و آله را زيارت كند، به نزد مادرش بازگشت. پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله پس از بازگشت به مدينه فرمود: «
يفوحُ روائِحَ الجنّة مِن قِبَلِ القَرَن وا شَوقاه إليك يا اويس القرن »؛ 1 نسيم بهشت از جانب قرن مىوزد،