701امر دين خلق و مقام امن مقرّر داشتيم و (دستور داده شد) كه مقام ابراهيم را جايگاه پرستش خدا قرار دهيد و به ابراهيم و اسماعيل سفارش كرديم كه حرم مرا (از بت) پاكيزه داريد براى اهل ايمان كه به طواف و اعتكاف حرم آيند، در آن نماز و طاعت خدا بجاى آرند.

3. قرآن كريم به افراد گنهكار دستور مى‌دهد كه به حضور پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله بروند تا ايشان در مورد آنان از خدا طلب آمرزش نمايد. زيرا دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله دربارۀ آنان مستجاب مى‌گردد: «وَ مٰا أَرْسَلْنٰا مِنْ رَسُولٍ إِلاّٰ لِيُطٰاعَ بِإِذْنِ اللّٰهِ وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً»؛ ¹ ما رسولى نفرستاديم مگر بر اين مقصود كه خلق به امر خدا اطاعت او كنند. و اگر هنگامى كه آنان (منافق) بر خود ستم كردند به تو رجوع مى‌كردند و از كردار خود به خدا توبه نموده و تو هم براى آنها استغفار مى‌كردى و از خدا آمرزش مى‌خواستى، در اين حال البته خدا را توبه‌پذير و مهربان مى‌يافتند.

اين آيه اختصاص به زمان حيات پيامبر صلى الله عليه و آله ندارد، زيرا اولاً: آيات قرآن براى انبيا و اوليا بلكه براى افراد، حيات و برزخى قايل است و آنان را در آن جهان بينا و شنوا معرفى مى‌كند. ثانياً: طبق احاديث اسلامى فرشتگان پيامى را به خاتم پيامبران صلى الله عليه و آله مى‌رسانند. ² ثالثاً: جامعۀ اسلامى از همان روزهاى نخست از اين آيه يك معنى وسيع و كلى دريافت نمود. و همين‌طور پس از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز آنها به زيارت مرقد پيامبر مى‌رفتند و آيۀ فوق را مى‌خواندند و از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خواستند كه دربارۀ آنان طلب شفاعت و مغفرت كند.

4. خداوند محلى را كه «هاجر» و «اسماعيل» در آن‌جا براى رضاى خدا صبر نموده و غربت را تحمل كردند، براى عبادت قرار مى‌دهد، يعنى صفا و مروه.