702 ب) زيارت از نظر سنت

گرچه به اعتقاد ما شيعيان، سنت عبارت است از: قول و فعل و تقرير (گفتار، كردار و امضاى) پيامبر صلى الله عليه و آله و معصومين عليهم السلام اما از باب مماشات و همراهى با وهابيان، ولى به دليل طولانى شدن اين مقاله تنها به بررسى سنت و سيرۀ عملى و قولى شخص پيامبر صلى الله عليه و آله اكتفا نموده و دلايل مشروعيت زيارت را از اين ديدگاه باز مى‌گوييم.

سنت قولى (گفتار) پيامبر صلى الله عليه و آله

در حديثى از پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است: «هر كه قبر مرا زيارت كند، شفاعت من براى او واجب مى‌شود». ¹

البته اين احاديث و روايات كه در منابع شيعى و سنى از قول رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است به چند دسته تقسيم مى‌گردند:

دستۀ اول: رواياتى كه در آغاز رسول خدا صلى الله عليه و آله مؤمنين را به زيارت مزار مطهر خويش فرا خوانده، آثار و فوايد دنيوى و اخروى آنها را يادآورى نموده است. اين گروه از احاديث به حدى زياد است كه برخى ادعاى تواتر كرده‌اند.

مرحوم علامه سيد محسن امين در كتاب كشف الارتياب تعداد هفده فقره از اين احاديث را از منابع اهل سنت به نقل از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ذكر كرده است كه براى رعايت اختصار فقط به چند نمونه از آنها اشاره مى‌شود:

1. «هر كس پس از مرگم مرا زيارت كند، گويى مرا در حال حيات زيارت كرده است». ²

2. «كسى كه حج بگزارد، و مرا زيارت نكند، بر من جفا كرده است». ³

3. «هر كس با قصد و توجه مرا زيارت كند، روز قيامت در كنار من خواهد بود». ⁴