1137اين قربانى سرآغاز مصرف (دنيوى) ذرت تازه بود. از اين‌رو گمان مى‌كردند كه قربانى مزبور، بيشتر كار ويژه قربان كردن نخستين محصول و ثمرۀ اول يا نوبر را داشته است. وقتى شصت روز بعد درو كردن پايان مى‌يافت، قربانى تازه‌اى صورت مى‌گرفت. اين بار زنى را كه نمودار الهه icoT (مادرما) الهۀ ذرت درو شده و خوردنى بود، سر مى‌بريدند و بى‌درنگ پوست از پيكرش باز مى‌كردند. كاهن آن پوست را به دوش مى‌افكند و پاره‌اى از پوست ران قربانى را به معبد ltoetnic خداى ذرت مى‌برد و در آن‌جا براى خود نقابى مى‌ساخت. چندين هفته با اين شخص چون زائو رفتار مى‌كردند، زيرا محتملاً معناى آن رسم اين بود كه icoT پس از كشته شدن در وجود پسرش، ذرت خشك شده، در دانه‌هايى كه سراسر زمستان قوت مردم بود دوباره ولادت مى‌يابد. يا نزد ديگر اقوام آمريكايى به عنوان مثال پونى eenwaP ها، پيكر دختر جوان قربانى شده را پاره پاره كرده و هر پاره را در كشتزارى مدفون مى‌ساختند. 1
يونانيان نيز در آغاز از قربانى كردن انسان‌ها ابايى نداشتند، مثلاً: كاممنون دختر خود ژينا را قربانى كرد و آخيلوس دو تن از جوانان ترويا را به خاطر دوستش پاتروكل قربانى ساخت. در معبد ديان در اسپارت، هر سال يك نفر با قرعه انتخاب و در صحن معبد قربانى مى‌شد؛ ليكورگ اين رسم را ممنوع كرد، ولى براى احترام به معتقدات عامۀ مردم، مقرر داشت تا طفلى كه بايد خونش نثار شود شلاق بخورد.
بى گمان قربانى كردن حيوان به جاى انسان از گام‌هاى بلند تمدن انسان به شمار مى‌رود كه در يونان بيشتر گاو، گوسفند و خوك قربانى مى‌كنند. در بين مسلمين، به‌خصوص در روز عيد قربان كه دهم ذى الحجه است، حيواناتى چون گوسفند، گاو و شتر ذبح مى‌كنند تا به يكى از فرايض دينى خود جامۀ عمل بپوشانند، يا همچنين پس از برآورده شدن حاجت، گوسفندى را به عنوان نذر، قربانى كرده و گوشتش را در بين مردم به تساوى توزيع مى‌كنند... .