167همه ساكت و مرعوب بودند. ناگهان عمرو نعره‌اى برآورد كه: از فرياد كردن و مبارز خواستن خسته شدم و صدايم گرفت، مدعيان بهشت كيانند و كجايند، بيايند تا آنان را به بهشت بفرستم و... به‌ناچار پيامبر برادرش و ثمره جانش و يادگار عمويش على بن ابى‌طالب را به سوى او گسيل داشت. على دوان دوان به سوى او رهسپار شد و گفت: لاٰ تَعْجَلَنّ فَقَدْ اتٰا كَ مُجيٖبُ صَوْتِكَ غيرُ عٰاجِزٍ ¹

عجله نكن دلاورى براى پاسخگويى به تو و فريادهايت به ميدان آمد.

در اين هنگام پيامبر فرمود: تمامى ايمان در مقابل تمامى شرك قرار گرفت. كه با اين جمله حضرت على را تمامى ايمان معرفى كرد. و پس از پيروز شدن على بر عمرو فرمود: «ضَرْبَةُ عَلىِّ يَومَ الْخَنْدَقِ افْضَلُ مِنْ عِبٰادَةِ ثِقْلَين ²» ضربه شمشير على در روز خندق از عبادت جن و انس برتر است.

وقتى ارزش واقعى اين ضربه روشن مى‌شود كه تصور شود اگر على عليه السلام نبود و عمرو را از پا درنمى آورد از مدينه و اسلام و مسلمانى چيزى باقى نمى‌ماند. پس تمام امور باقى‌مانده و تمامى مسلمانى ما اثر آن يك ضربه اوست. جا دارد در اينجا به ياد على و فداكارى‌اش باشيم، به ياد سلمان و ابتكارش باشيم، به ياد زهرا عليها السلام و همكاريهايش باشيم، به ياد دعاها و مناجاتهاى حضرت رسول صلى الله عليه و آله باشيم، و به همين جهت براى هر يك از