68را رهنمون گردد، قرار خواهد داد.» 1
سپس ابن قدامه مىگويد:
«از فرزند عمر و ابن عباس روايت شده كه گفتند: رسول اكرم (ص) خمس را به پنج بخش تقسيم مىكرد. بنابراين، مطالبى را كه ابوالعاليه يادآور شده، هيچ نظريهاى بر آن دلالت ندارد و هيچگونه قياسى چنين چيزى ايجاب نمىكند و جز با وجود روايتى صحيح كه بتوان تسليم آن گشت، نمى توان به اين ديدگاه گرايش يافت و در اثبات سخن او، روايت صحيحى جز گفتۀ خودش سراغ نداريم.
بنابراين، نمىتوان به جهت سخن ابوالعاليه، از ظاهر روايت و گفتار و عملكرد رسول اكرم (ص) دست برداشت و آن چه را ابوحنيفه نيز گفته مخالف با ظاهر آيۀ شريفه است، زيرا خداى متعال، براى پيامبر خود و نزديكان وى سهمى قرار داده و در خمس، براى آنان حقى مقرّر داشته است، همانگونه كه براى سه دستۀ ديگر نيز چنين حقّى قرار داده است. بر اين اساس، كسى كه با اين موضوع مخالفت ورزد، با گفتۀ صريح قرآن مخالفت نموده است.
موضوع عملكرد ابوبكر و عمر نسبت به سهم ذىالقربى كه مصرف آن را در راه خدا قرار دادند، براى احمد (بنحنبل) نقل شد، وى با سكوت سر خود را تكان داد و به آن شيوه عقيدهمند نگشت و خود ملاحظه كرد