174دست ستم پيشگان از سر محرومان كوتاه و پاى غارتگران از خاك مظلومان قطع گردد.
حج بدون «ولايت» و آهنگ كعبه بدون «امامت» و حضور در عرفات بدون «معرفت امام» و قربانى بدون «فداكارى در راه امامت» و رمى جمره بدون «طرد شيطان استكبار درونى و بيرونى» و سعى بين صفا و مروه بدون «كوشش در شناخت و اطاعت امام»، بىحاصل بوده و سودى نخواهد داشت، زيرا گرچه يكى از مبانى اسلام «حج» است
«بُنىَ الاسلامُ عَلى خَمسٍ، عَلى الصَّلاةِ وَالزَّكوةِ والصَّومِ والحجِّ وَالولاية» 1ليكن هيچ يك از نماز و روزه و زكات و حج همانند ولايت، ركن استوار اسلام نيستند، لذا در جوامع روايى آمده كه: هيچ دعوتى از طرف خداوند به اندازۀ دعوت به ولايت و امامت نمىباشد
«وَ لَمْ يِناد احَد مِثْلَ مَانُودىَ بالولاية»، زيرا انسان كامل كه خود اسلام ممثل است مىتواند به تمام ابعاد اسلامى آشنا باشد و آشنايى دهد و مردم را به روح توحيد كه همان فرياد و قيام عليه طاغوت است جهت بخشد. ذيلاً نمودارى از اهميت امامت و كيفيت ارتباط كعبه با ولايت و نحوۀ پيوند عرفات و مشعر و منى و زمزم و صفا و... با امام را از زبان معصومان و نيز از فرهنگ وحى آسمانى مىآوريم.
پيوند حرم و كعبه با ولايت و امامت از زبان وحى
1 - «لاٰ أُقْسِمُ بِهٰذَا الْبَلَدِ وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهٰذَا الْبَلَدِ». 2
همانطور كه سوگند به زمان و زمانههاى حساس و تاريخى نظير «عصر وحى» و «رسالت» در قرآن مطرح است (وَ الْعَصْرِ، إِنَّ الْإِنْسٰانَ لَفِي خُسْرٍ) ، به