175سرزمينهاى مهم و تاريخى نيز در قرآن سوگند ياد شدهاست؛ مانند آيه كريمه فوق كه در اين آيه به سرزمين مكه و بلد امن سوگند ياد شده است.
سوگندهاى قرآن نظير سوگندهاى بشرى نيست، زيرا سوگندهاى بشرى در برابر بيّنه ودليل است و امّا سوگند قرآن به متن بيّنه و دليل مىباشد؛ يعنى مردم را به عين دليل، هدايت مىكند، از اين جهت سوگند به سرزمين مكه را با قيدى همراه كرده و آن اينكه پيامبر خدا در آن سرزمين باشد؛ يعنى خداوند به سرزمينى سوگند ياد مىكند و به مكهاى قسم مىخورد كه پيامبر اسلام(ص)در آن باشد وگرنه مكه بدون پيامبر(ص)و كعبه بدون رهبر آسمانى يك سرزمين معمولى و يك خانۀ عادى است كه رفته رفته به صورت بتكده كامل درآمده و مركز بتپرستى و در اسارت بتپرستان و گرفتار شهوترانان خواهد شد، تا جايى كه كليدداركعبه «ابوغُبشان» سرقفلى توليت كعبه را در شبنشينى مستانۀ طائف به دو مشك شراب مىفروشد و سرپرستى كعبه بين مستان، با بهاى شرابِ سرمستان طائف خريد و فروش مىشود.
2 - گرچه كعبه از قداست خاص برخوردار است و از دير زمان از گزند تهاجم اصحاب فيل و مانند آن مصون مانده است ولى وقتى «ابن زبير» به بست كعبه متحصن شد و به آن خانۀ منزه و پاك پناهنده شد حكومت جبار وقت به دست منحوس «حجّاج ثقفى» كعبه را با منجنيق ويران كرد و پناهگاه ابن زبير را منهدم ساخت و او را دستگير نمود، اما هيچ گونه فرمان حمايت كعبه از طرف صاحب خانه صادر نشد و هرگز طير ابابيلى به سراغ حجاج نيامد و همچنين احجار كوه «ابو قُبَيس» حجرالأسود را گرامى نداشتند و خلاصه: دستى از غيب بيرون نيامد و كارى نكرد و