120است در طى اعصار و قرون، احكام فقهى متفاوتى را پذيرفته باشد. چنانكه در صدر اسلام نيز همين تنوع را شاهد بود تا اينكه سرانجام به حكم دائمى قبله بودن متصف شد.
نكته: «بيتالمقدس» كه بانيان آن حضرت داود و سليمان بودهاند، 1 از آن زمان به بعد قبلۀ بنىاسرائيل بوده، هماكنون نيز قبلۀ يهوديان است. مسلمانان نيز پيش از تحويل قبله، به آن سو نماز مىگزاردند. البته رسولاكرم(ص) در مكه تا ممكن بود هنگام نماز كعبه را بين خود و بيتالمقدس قرار مىدادند تا در آنِ واحد، هم به كعبه و هم به بيتالمقدس رو كرده باشد. 2
شرافت كعبه بر بيتالمقدس
1. مسجدالحرام و مسجدالاقصى مبدأ و منتهاى سير زمينى معراج رسولاكرم(ص) است؛ سُبْحٰانَ الَّذِي أَسْرىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلاً مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرٰامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى الَّذِي بٰارَكْنٰا حَوْلَهُ . 3 طبق اين آيۀ شريفه، اطراف مسجدالأقصى پربركت است. بر اثر دعاى حضرتابراهيم(ع) هماكنون مكه نيز، كه خود فاقيد شرايط و زمينههاى حاصلخيرى است، سرشار از نعمتهاى الهى است؛ يُجْبىٰ إِلَيْهِ ثَمَرٰاتُ كُلِّ شَيْءٍ ، 4 و ريزش ثمرات و محصولات گوناگون از سراسر عالم در همۀ فصول به اين سرزمين غير ذىزرع، از آيات آشكار الهى است. 5
2. گفته شده: «در شرف كعبه همين بس كه امر كنندۀ به ساختن آن ذات اقدس جليل، مهندس آن جبرئيل، معمارش خليل و دستيارش اسماعيل است!» 6 و چنين شرافتى در مورد بيتالمقدس ثابت نشده است.