77و عمارتى داشته ولى مورد پرستش واقع نشده است. بنا بر اين ساختن قبه و تعمير قبور به هيچ وجه مستلزم پرستش صاحب قبر نيست و اگر قبرى مورد پرستش واقع شود، اگر هم هيچ بنايى و قبهاى نداشته باشد شرك است و با آرمانهاى توحيدى پيامبران مغايرت دارد.
قرآن كريم دستور مىدهد كه جاى پاى ابراهيم عليه السلام را محل نماز قرار بدهيد «اِتَّخِذُوا مِنْ مَقٰامِ إِبْرٰاهِيمَ مُصَلًّى» 1شك نيست كه نماز خواندن در مقام ابراهيم عليه السلام به معناى پرستش او نيست بلكه نوعى احترام و تعظيم براى كسى است كه قهرمان توحيد بوده است.
باز قرآن كريم در قصۀ اصحاب كهف، سخن دو گروه را دربارۀ قبور آنها نقل مىكند. گروهى گفتند در محل دفن اصحاب كهف بنايى بسازيم و گروهى كه پيشنهاد آنها عملى شد، گفتند در محل دفن آنها مسجدى بنا كنيم. قرآن اين دو پيشنهاد را كه هر دو از طرف موحّدان آن زمان بود، نقل مىكند و آنها را مورد اعتراض قرار نمىدهد:
«إِذْ يَتَنٰازَعُونَ بَيْنَهُمْ أَمْرَهُمْ فَقٰالُوا ابْنُوا عَلَيْهِمْ بُنْيٰاناً رَبُّهُمْ أَعْلَمُ بِهِمْ قٰالَ الَّذِينَ غَلَبُوا عَلىٰ أَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَسْجِداً».
2