76ممات و عالم برزخ و روز قيامت هم همان مرتبه را نزد خداوند دارند و به همين جهت تعظيم و تكريم آنها بعد از مرگشان هم لازم است.
حال مىگوييم همان گونه كه زيارت قبور اولياى خدا نوعى اظهار محبت و تعظيم به آنهاست، تعمير قبور و حفظ آثار آنها نيز نشانى از محبت و حقشناسى در بارۀ كسانى است كه خداوند محبت آنها را بر ما لازم كرده است و اين كارى است كه در ميان تمام ملتها معمول و مرسوم است و حتى پيش از اسلام نيز قبور انبيا و اوليا و حتى محل نشست و برخاست آنها را آباد مىكردند و بدين گونه ياد آنها را گرامى مىداشتند. البته گروهى از آنها در اين باره افراط مىكردند و قبور انبيا را سجدهگاه و يا قبلهگاه خود قرار مىدادند و آنها را مىپرستيدند و در نتيجه دچار شرك مىشدند. اما كار آنها با كار كسانى كه قبور انبيا و اوليا را تنها با اين هدف تعمير مىكردند كه آنها بندگان صالح و شايستۀ خدا هستند، قابل مقايسه نيست.
اساساً تعمير قبور و ساختن بنا، بر سر قبور انبيا و اوليا ربطى بهپرستش آنها ندارد ولذا مىبينيمحضرت عيسى عليه السلام در ميان نصارى مورد پرستش واقع شد و او را شريك باريتعالى قرار دادند، در حالى كه محل دفن او معلوم نيست تا چه رسد به اين كه گنبد و بارگاهى داشته باشد و در مقابل، قبر حضرت ابراهيم عليه السلام مشخص است و از پيش از اسلام قبه