143نمايد و رسول‌اللّٰه صلى الله عليه و آله خود از اين عمل نهى كرد. 1
و در بعضى منابع آمده است كه وقتى اصحاب پيامبرخدا حزن شديد آن حضرت را نسبت به عمويش حمزه ديدند، گفتند: «به خدا سوگند اگر روزى بر قريش پيروز شويم از آنان چنان مثله خواهيم كرد كه در تاريخ عرب سابقه نداشته باشد؛ «لَئِنْ اظْفَرَنا اللّٰهُ بِهِم يَوماً مِنَ الدّهر نمثّلنّ بهم مُثلة لم يُمثّلها أحد مِنَ‌العرب» 2 و اين نقل نيز مؤيد عمومى بودن آيۀ شريفه است كه آيه در واقع پاسخى است بر اين نوع افكار قومى و تعصب قبيله‌اى.
مطلب دوم: نقل مى‌كنند پيامبرخدا صلى الله عليه و آله با مشاهدۀ بدن مثله شدۀ عمويش فرمود:
«لَولاٰ أَنْ تَحْزَنَ صَفيّة وَ يَكُون سُنَّة مِن بَعدي‌لَتَرَكْتُهُ حَتّى يَكُونَ فِي بطون السباع و حواصل الطير» و به نقل ديگر: «لَتَرَكْتُهُ حَتّى يُحشَر مِن بطون الطير و السباع» . 3
«اگر نبود حزن و اندوه صفيه و اگر نبود اينكه در ميان مسلمانان سنت عملى باشد، پيكر حمزه را دفن نمى‌كردم تا در شكم وحوش و طيور قرار گيرد يا از شكم وحوش و طيور محشور شود.»
و اين گفتار پيامبرخدا نيز جاى ترديد است و بايد صحّت