142 أنْ يَكُونَ فِي هٰذِهِ السّورَة». ¹

علاّمه طباطبايى از آيۀ شريفه، يك مفهوم عام استفاده كرده و مخاطبان را همۀ مسلمانان دانسته است. اين مفسّر بزرگ آيه را به‌طور اجمال چنين معنى مى‌كند و مى‌گويد: سياق آيۀ شريفه، نشان‌گر آن است كه مخاطب آن، همۀ مسلمانان هستند و مفهوم آيه اين است كه شما مسلمانان اگر در مقابل آزار و اذيت مشركان خواستيد مجازاتشان كنيد، چون آزار آنها نسبت به شما، در جهت ايمان شما و در جهت مخالفت شما با خدايان آنها بود، پس مجازات شما هم بايد در همين جهت و فقط بر اساس شرك و الحاد آنها باشد و عمل شما خالص براى خدا انجام گيرد و هيچ شائبه ديگرى بر آن راه نيابد. ² به‌طورى كه ملاحظه مى‌كنيد از نظر مرحوم علاّمه، آيۀ شريفۀ داراى جنبۀ عمومى است و به موضوع مُثله ارتباطى ندارد و اگر مربوط به مثله هم باشد، باز هم جنبۀ عمومى دارد و مخاطب آن، همۀ مسلمانان حاضر در جنگ هستند نه شخص پيامبرخدا و بعضى شواهد تاريخى هم آن را تأييد مى‌كند؛ از جمله در سيرۀ حلبيه آمده است كه «ابو قتاده» يكى از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله با مشاهدۀ مثله شدن حضرت حمزه تصميم گرفت اجساد مشركان را مثله