130
«يٰا رَسُولاللّٰه، وَالَّذي انْزَلَ عَلَيكَ الكِتابَ لُنُجادِلَنَّهُمْ» 1
«اى پيامبر خدا، سوگند به خدايى كه قرآن را بر تو فرستاد، در مقابل دشمن تا آخرين نفس مبارزۀ سختى خواهيم كرد.»
رؤياى پيامبرخدا صلى الله عليه و آله
پيامبر خدا به هنگام عزيمت به احد، خطاب به يارانش فرمود: «ديشب، در عالم خواب ديدم كه گاوى در نزد من ذبح گرديد و قبضۀ شمشيرم شكست و تعبير من از اين خواب اين است كه گروهى از يارانم كشته مىشوند و يك نفر از اهل بيت من هم به شهادت مىرسد»؛ «أَمّا الْبَقَرُ فَهِيَ نٰاسٌ مِن أَصحابي يُقَتَلُونَ وَ أَمّا الثّلمُ الَّذي رَأيتُهُ في ذُبٰابِ سَيفي فَهُوَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ بَيتي يُقْتَل» 2
و در بعضى از روايات به جاى «رَجُلٌ مِنٌ اهْلِ بَيْتي»، «رَجُلٌ مِنْ عِتْرَتي» آمده است.
شهادت با دهان روزه
واقدى مىنويسد: «وَ يُقالُ كٰانَ حَمْزةُ يَومَ الْجُمُعَةِ صٰائِماً وَ يَوم السَّبت صٰائماً فلاقاهُمْ وَ هُو صٰائِم». 3 «مورخان نوشتهاند: