131
حمزه روز جمعه، (يك روز قبل از جنگ)، و روز شنبه كه جنگ واقع شد، روزه‌دار بود و با دهان روزه با دشمن مواجه گرديد و به شهادت رسيد.»
چگونگى شهادت حمزه عليه السلام
گرچه حضرت حمزه به دست غلامى شقى، به نام وحشىِ حبشى به شهادت رسيد، ليكن در انجام اين جنايت هولناك، او را دو نفر تشويق و ترغيب نمود و در واقع در اجراى اين عمل فجيع، دو عامل نقش اساسى را ايفا نموده است:
1 . جُبيربن مُطعِم
ابن ابى الحديد در اين باره مى‌گويد: «وَكاٰنَ حَمْزَةُ بْن عَبدِالْمُطَّلِب مغامراً غَشَمْشَماً لا يَبْصُر أَمٰامَهُ» ؛ «حمزة بن عبدالمطلب بسيار نترس و جسور بود و در جنگ‌ها پيش پاى خود را نمى‌ديد.» سپس مى‌گويد: در جريان جنگ احد، جبربن مطعم به غلام خويش وحشى چنين گفت:
«وَيلَكَ انَّ عَلِياً قَتَلَ عَمِّي طُعَيمَة و ...» ؛ «واى بر تو ! مى‌دانى كه على در جنگ بدر، عمويم طعيمه را كشت و...» پس اگر در اين جنگ او را بكشى آزادت مى‌كنم و اگر محمد و يا حمزه را هم بكشى آزاد خواهى شد؛ زيرا بجز اين سه تن كسى با عموى من هم سنگ نيست.
وحشى پاسخ داد: اما محمّد، يارانش دور او را مى‌گيرند و راهى بر او نيست و اما على به هنگام جنگ آن چنان چابك و فرزانه است كه بر كسى اجازۀ تحرّك نمى‌دهد و اما حمزه چرا؛