129
«عَلَى قَائِمَةِ الْعَرْشِ مَكْتُوبٌ حَمْزَةُ: أَسَدُ اللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ وَ سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ». 1
حضرت حمزه در آستانۀ جنگ
«وَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيكَ الكِتابَ لَنُجادِلَنَّهُمْ»
به هنگام عزيمت پيامبرخدا صلى الله عليه و آله به احد، هر يك از ياران آن حضرت در استقامت و پايدارى و حمايت خود از پيامبر مطلبى مى‌گفت و در وفادارى خويش و تشجيع ديگران جمله‌اى به كار مى‌برد، آنانكه در جنگ بدر حضور نداشتند، مى‌گفتند: اى پيامبرخدا، ما براى جبران جنگ بدر در انتظار چنين روزى به سر مى‌برديم.
بعضى ديگر مى‌گفتند: اگر ما امروز در مقابل مشركان مقاومت نكنيم پس كى اين مقاومت را نشان خواهيم داد و ...
و بدين‌گونه به سوى احد حركت كردند و به‌طورى كه پيشتر گفتيم، گروهى از آنها نتوانستند بر وعدۀ خويش استوار بمانند و در لحظات سخت جنگ، جبهه را ترك كردند. اما در مقابل آنان، گروهى بر گفتارشان پايدار ماندند و بر وعدۀ خويش عمل نمودند و در اين راه به شهادت رسيدند و يا با تن مجروح برگشتند. از جملۀ اين شهدا، حمزۀ سيد الشهدا است.
او به هنگام حركت عرض كرد: