72گريزان يا بى‌خبر از محتوا؟...

ما اكثر الضّجيجَ وَ اقلّ الحَجيج! دوباره به فكر «راز جاذبۀ» كعبه مى‌افتى، و اكسيرى كه خدا در اين «بيت» نهاده است و انسان را مجذوب مى‌سازد.

اگر مغناطيسى باشد كه دلها را «جذب» كند، اگر مركزيّتى باشد كه جهت گيريها و حركتها را «محور» باشد، اگر نشانه‌اى براى وحدتها و آشناييها، رمز و «كليد» باشد، همين «كعبه» است.

ميليونها دل شوريده، هر پگاه و شامگاه، به اين كانون متوجّه است. در زندگى و مرگ، هنگام خواب و بيدارى، در نيايش و نماز، همه جا و هميشه «كعبه» مركزيّت اين نگاه است.

اگر جانهاى ما «كاه» باشد، كعبه «كهربا»ست. اگر دلهاى ما رميده باشد، قبله، عامل «اُنس» است، حرم ايمان است و صحن عبوديّت و آستانۀ بندگى و سقف يقين و پنجره‌اى رو به بهشت و روزنه‌اى گشوده رو به خدا و سكويى براى پرواز تا به ابديّت.

اينهاست راز و رمز قداست و جاذبۀ كعبه، اينهاست سرّ جذبۀ قبله.

مكّه، كنعانِ اهل ايمان است و كعبه، يوسفِ اين ديار.

حجاز، وطن معنوى و اعتقادى هر مسلمان است و مكّه، حرا،